تاریکخانه / نارفیق

نارفیق

گاهی تنها تر از همیشه می شوم ، تنهاتر از همه روزهای قبل ، تنهاتر از لحظه ای که می گذرد ، تنهای تنها …
لحظات تنهاییکه در آن همه چیز جور دیگریست ، زندگی رنگ دیگری دارد و همه چیز و همه کس روی دیگری از خود را نشان می دهند ، غرق می شوم در این داستان تنهایی و من می مانم و داستان کوتاه زندگی طولانی و پرپیچ و خم زندگیم ! من می مانم و فکری که لحظه به لحظه همانند خوره به جانم می افتد و همچون موریانه از درون تهی ام می کند ، تهی می شوم از آنچه اندوخته ام ، از آنچه که با رنج و عذاب و هزار سختی در خود ساخته ام ، طوفان تنهایی گاه و بی گاه می آید و ساخته هایم را با خود می برد و روحم را از احساس خالی می کند ، روحی خسته و تنها که جز تنهایی یاری ندارد و بی خبر از همه جا به نارفیق تکیه می کند که در کمین است مثل همیشه خنجری از پشت بزند و دنیای خیالیم را نابود کند و تاریکی را بر همه دنیایم بگستراند .
و دوباره من می مانم و تاریکخانه ای که حتی سایه هم در آن نامرئی است و دوباره من می مانم دنیای ویرانم !

آرش

آرش

شیمیست، نویسنده، وبلاگ‌نویس و علاقه‌مند به فناوری اطلاعات!
جهت انتقاد، پیشنهاد، تبادل نظر و نیز همکاری در انتشار مطالب خود می توانید از وبلاگ، ایمیل و صفحات شخصی من در شبکه های اجتماعی استفاده کنید.
برای مطالعه منظم مطالب وبسایت هم می توانید، خوراک اِی پی بلاگ را دنبال کنید.

شما ممکن است این را هم بپسندید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *